web site banner.jpg

Olağan Devre 26. Pazar (C)

BİRİNCİ OKUMA

Peygamber Amos'un Kitabından Sözler

6, 1.4-7

Rab söyle diyor: «Yerusalem’de rahat yasayanlara ne yazık! Onlar fildisi
yataklar üzerine yatarak ve sedirleri üzerine uzanarak, sürüden kuzuları ve
ahırdan buzagıları alıp yerler.
Çenk esliginde sarkı söylerler ve Davud gibi, müzik aletleriyle beste yaparlar.
Taslar dolusu sarap içerler, güzel kokular sürünürler, ama Yusuf’un
sonunu hiç düsünüp acı çekmezler.
Bu nedenle, uzak ülkelere sürülecekler ve ilk sürülenler onlar olacak. Böylece
sedirler üzerine uzananların keyfi sona erecektir.»

MEZMUR

146, 7.8-10

C. Her zaman yüce Allah’a sükredelim!
Rab ebediyen gerçegi korur,
hak verir ezilenlere,
ekmek verir aç olanlara.
Rab kurtarır tutsakları.
C. Her zaman yüce Allah’a sükredelim!


Rab açar körlerin gözlerini,
Rab kaldırır ezilenleri.
Rab sever dogru olanları,
Rab korur yabancıları.
C. Her zaman yüce Allah’a sükredelim!


Rab destek olur öksüze ve dul kadına,
ama sasırtır kötülerin adımlarını.
Rab ebediyen hükmeder.
Ey Siyon, asırlar boyunca hükmeder senin Allah’ın!
C. Her zaman yüce Allah’a sükredelim!

İKİNCİ OKUMA

Aziz Pavlus’un Timoteyus’a Birinci Mektubundan Sözler

6,11-16

Ey Timoteyus, sen, ey Tanrı adamı, bu seylerden kaç. Dogrulugun, Allah’ın
yolunun, imanın, sevginin, sabrın ve uysallıgın ardından kos. Iman ugrunda
yüce mücadeleyi sürdür. Sonsuz yasama sımsıkı sarıl. Bunun için çagrıldın
ve birçok tanık önünde yüce inancını açıkça beyan ettin.


Her seye yasam veren Allah’ın ve Pontius Pilatus önünde yüce inanca
tanıklık etmis olan Mesih Isa’nın huzurunda sana sunu buyuruyorum: Rabbimiz
Isa Mesih’in gelisine dek Allah’ın buyrugunu lekesiz ve kusursuz olarak
koru. Mübarek ve tek Hükümdar, kralların Kralı, efendilerin Efendisi,
ölümsüzlügün tek sahibi, erisilmez ısıkta yasayan, hiçbir insanın görmedigi ve
göremeyecegi Allah, Mesih’i belirlenen zamanda ortaya çıkaracaktır. Onur ve
kudret sonsuza dek O’nun olsun. Âmin.

+ İNCİL

Aziz Luka tarafından yazılan Mesih İsa’nın İncil'inden Sözler

16,19-31

O günlerde, Isa Ferisilere su örnegi verdi: «Zengin bir adam varmıs. Erguvan
renkli ve ince ketenden elbiseler giyer, bolluk içinde her gün eglenirmis.
Buna karsılık, her tarafı yara içinde olan, Lazar adında yoksul bir
adam bu zenginin kapısının önünde yatarmıs.

Zenginin sofrasından düsen kırıntılarla karnını doyurmaya can atarmıs.

Bir yandan da köpekler gelip onun yaralarını yalarmıs.


Bir gün yoksul adam ölmüs, melekler onu alıp Ibrahim’in yanına götürmüsler.
Sonra zengin adam da ölmüs ve gömülmüs. Ölüler diyarında ıstırap
çeken zengin adam basını kaldırıp uzakta Ibrahim’i ve onun yanında Lazar’ı
görmüs.


O zaman söyle seslenmis: “Ey atamız Ibrahim! Bana acı; Lazar’ı gönder
de parmagının ucunu suya batırıp dilimi serinletsin. Çünkü bu alevler içinde
azap çekiyorum.” Ibrahim ona söyle demis: “Oglum, yasamın boyunca senin
iyilik payını, Lazar’ın ise kötülük payını aldıgını unutma. Simdiyse o burada
teselli ediliyor, sen de azap çekiyorsun. Üstelik sizinle bizim aramıza öyle
büyük bir uçurum konmustur ki, ne buradan size geçmek isteyenler geçebilir
ne de oradan biri bize geçebilir.”


Zengin adam söyle demis: “Öyleyse, ey Atam, sana yalvarırım. Lazar’ı
babamın evine gönder, çünkü bes kardesim var. Lazar onları uyarsın ki, onlar
da bu ıstırap yerine gelmesinler.” Ibrahim: “Onların Musa’sı ve peygamberleri
var; onları dinlesinler!” demis.


Zengin adam: “Hayır, Atam Ibrahim! Bu yetmez, ama ölülerden biri onların
yanına giderse, tövbe ederler” demis. Ibrahim ona söyle demis: “Eger
Musa’yı ve